Herbata chińska
(183 produkty)Herbata z Chin
Chiny są kolebką herbaty, największym producentem herbaty i jedynym krajem, który produkuje wszystkie kategorie herbat. Korzenie każdej herbaty świata prowadzą do Chin. Różnorodność herbat chińskich jest ogromna – tak jak same Chiny. Dlatego w Chinach chyba każdy znajdzie herbatę, którą skradnie jego serce.
Zielona herbata chińska
Herbata zielona stanowi znacznie ponad połowę całej herbaty produkowanej w Chinach. Lokalnych odmian zielonej herbaty są w Chinach tysiące, ale tylko niektóre zdobywają sławę. Niekwestionowanym królem chińskiej herbaty zielonej jest Long Jing, czyli smocza studnia z miasta Hangzhou. Pod względem sławy tuż za longjingiem stoi Bi Luo Chun, intensywna herbata o malutkich, włochatych listkach. Dalej – herbaty z pięknych Gór Żółtych: delikatna ale wytrawna Huangshan Mao Feng, oraz Taiping Hou Kui. Oryginalnej herbaty Hou Kui nie można pomylić z niczym innym! Jej długie, pieczołowicie zwijane liście wyglądają olśniewająco, a smak i aromat czaruje swoją ulotnością i wyrafinowaniem. Świetnymi herbatami zielonymi może się też pochwalić Syczuan, a najsłynniejszą z nich jest Mengding Gan Lu. Wielką popularnością cieszą się też intensywne zielone herbaty z Yunnanu.
Czarna herbata chińska
Herbata, która zawojowała świat, narodziła się w Chinach gdzieś w XVII wieku. Pierwsze herbaty czarne powstały w prowincji Fujian. To Zhengshan Xiaozhong, znany też jako Lapsang Souchong – pod tą nazwą występuje najczęściej w specyficznej wersji, czyli jako herbata wędzona. Obecnie czarna herbata produkowana jest w całych Chinach, ale szczególną sławę zyskała czarna herbata Yunnan. Za najlepszą herbatę chińską obok Zhengshan Xiaozhong uznawany jest Keemun – herbata z powiatu Qimen w prowincji Anhui. Smak autentycznej herbaty Keemun zapada w pamięć na długo!
Trzeba odnotować, że w Chinach herbata czarna nazywana jest herbatą czerwoną, zgodnie z kolorem naparu.
Chińska herbata oolong (ulung)
Oolong to herbata kategoria herbat oferująca ogromne spektrum smaków. Niektóre z nich przypominają lekkie, kwiatowe herbaty zielone, a niektóre są intensywne i palone. Najsłynniejsze herbaty oolong pochodzą z gór Wuyi, a królem tych herbat jest Da Hong Pao. Oolongi z gór Wuyi nazywane są „herbatami skalnymi” (yancha 岩茶), bo rosną na skalistych klifach i w skalistych wąwozach. Drugim słynnym oolongiem z Chin jest Tie Guan Yin – współczesny Tie Guan Yin to zazwyczaj jasny, intensywnie kwiatowy oolong. Oolongi z Fenghuang, czyli z gór Feniksa czarują intensywnym aromatem i jeszcze bardziej intensywnym smakiem. Nazywane są też powszechnie oolongami Dan Cong – więcej dowiecie się o nich na naszym blogu.
Na uwagę zasługuje również Zhangping Shui Xian, herbata oolong tradycyjnie prasowana w kształt małych prostokątów.
Biała herbata chińska
Stanowi tylko 1% produkcji całej herbaty chińskiej, ale jest sławna na całym świecie. Biała herbata po zebraniu świeżych liści przechodzi jedynie suszenie. Najbardziej ceniona jest herbata biała wytwarzana wyłącznie z młodych pąków, nazywana po chińsku yin zhen, czyli „srebrne igły”. To bardzo delikatna i lekka herbata. Bai Mu Dan (Biała Piwonia) ma z kolei bardziej pełny smak i jest najpopularniejszą z białych herbat, również bardziej przystępną cenowo. Biała herbata narodziła się w Fuding, w prowincji Fujian. Właśnie tam produkuje się jej najwięcej, ale obecnie białe herbaty znajdziemy też w innych regionach Chin. Na uwagę zasługuje Ya Bao, specyficzna herbata biała z Yunnanu, która zaskakuje swoim wyglądem i aromatem.
Herbata Pu-erh i herbaty ciemne (heicha)
W Chinach produkuje się wiele różnych herbat dojrzewających (potocznie nazywanych herbatami fermentowanymi), ale niewątpliwie najsłynniejszą z nich jest herbata Pu-erh, najbardziej sztandarowa herbata Yunnanu. Pu-erh typu shu (dojrzały) ma charakterystyczny ziemisty aromat i słodkawy smak. Pu-erh sheng (surowy) w zależności od wieku i sposobu przechowywania może być zbliżony do herbaty zielonej, lub do ciemnego, dojrzałego pu-erha. W Polsce herbata pu-erh często spotykana jest pod błędną nazwą – herbata czerwona.
Pu-erh nie jest jednak jedynym przedstawicielem tej niezwykle ciekawej grupy herbat. W prowincji Guangxi produkowana jest herbata Liu Bao, która nieco przypomina dojrzały pu-erh, ale ma swój własny charakter i inną technikę produkcji. Inne heicha (dosłownie herbaty czarne lub ciemne) wytwarza się w prowincji Anhui (Liu An Cha), Hunan (Qian Liang Cha, Anhua Fu Cha) i Syczuan.
Herbata żółta
Najrzadsza ze wszystkich herbat, produkowana właściwie tylko w Chinach. Pod wieloma względami przypomina herbatę zieloną – ma mniej świeżości, ale więcej słodyczy. Technika produkcji żółtej herbaty jest bardzo trudna, a znający ją specjaliści nieliczni. Tradycyjne gatunki herbaty żółtej można policzyć na palcach jednej ręki. Najsłynniejsza i najbardziej ceniona jest Junshan Yin Zhen – Srebrne Igły z góry Jun w prowincji Hunan. To rzadka, droga i trudno dostępna herbata. Bardziej przystępna i dostępna jest jest herbata w żółta w nowym stylu – Huang Xiao.
![](/assets/img/eherbata/gwarancja.webp)
![](/assets/img/eherbata/gatunki.webp)
![](/assets/img/eherbata/doradztwo.webp)
![](/assets/img/eherbata/akcesoria.webp)