herbata klasyczna

Herbaty klasyczne - herbata w czystej postaci

Herbata klasyczna to herbata naturalna, bez dodatku owoców, kwiatów, przypraw i aromatów. Herbata w czystej postaci.

To na takich herbatach opiera się kultura herbaty rozwijana przez stulecia w Chinach, Japonii, na Tajwanie, w Indiach i wielu innych miejscach.

Dzisiaj istnieją tysiące różnych herbat klasycznych. W naszej ofercie mamy ich kilkaset - od prostych herbat do codziennego picia po rzadkie, sezonowe partie sprowadzane w niewielkich ilościach. Pochodzą z wielu miejsc: od Gruzji i Turcji, przez Indie, Nepal, Kenię i Malawi, po Chiny, Tajwan i Japonię.

Skąd bierze się smak herbaty bez dodatków?

Brak dodatku owoców, kwiatów czy aromatów nie oznacza, że herbata klasyczna nie może być bardzo aromatyczna.

W naturalnej herbacie można znaleźć nuty kwiatów, miodu, kakao, cytrusów, dojrzałych owoców, orzechów, świeżych warzyw, drewna, przypraw czy dymu - mimo że do liści niczego nie dodano.

Japońskie gyokuro może mieć dużo umami oraz charakterystyczne morskie i roślinne nuty. Czarny Assam bywa mocny, słodowy i słodkawy, tajwańska herbata czarna naturalnie pachnie miodem, a Dancong z Gór Feniksa - kwiatami i owocami.

Na smak herbaty wpływają między innymi:

• kultywar krzewu herbacianego,

• miejsce i wysokość uprawy,

• pora zbioru,

• pogoda w danym sezonie,

• sposób więdnięcia, utleniania, suszenia czy pieczenia,

• doświadczenie producenta.

Dlatego dwie herbaty powstałe z tej samej rośliny mogą smakować zupełnie inaczej.

Zielona, czarna, biała czy oolong?

Do herbat klasycznych zaliczamy wszystkie podstawowe rodzaje herbat bez dodatków.

Herbaty zielone mogą być świeże i roślinne, ale także słodkie, orzechowe, prażone czy bogate w umami.

Herbaty czarne obejmują zarówno mocne, słodowe Assamy, jak i kwiatowe Darjeelingi, słodkie herbaty tajwańskie czy kakaowe i owocowe herbaty z Chin.

Oolongi mają ogromną rozpiętość - od bardzo jasnych, świeżych i kwiatowych po mocno pieczone, mineralne i głębokie.

Do tego dochodzą herbaty białe, żółte oraz Pu-erhy i heicha, w których ważną rolę może odgrywać także dojrzewanie.

Sam podział na herbatę zieloną, czarną czy oolong jest jednak dopiero początkiem. W obrębie każdej z tych kategorii różnice potrafią być ogromne.

Herbata czysta, czyli bez dodatków

Herbaty klasyczne nazywa się też czystymi herbatami. Chodzi po prostu o brak dodatkowych składników i aromatów - cały smak pochodzi z liści, miejsca uprawy i sposobu ich obróbki.

To właśnie dlatego wiele osób interesujących się herbatą wraca do nich na co dzień. Dobra herbata bez dodatków rzadko kiedy się „nudzi”. Ten sam rodzaj można parzyć na różne sposoby, porównywać kolejne zbiory, regiony czy kultywary i za każdym razem znaleźć coś trochę innego.

Miłośnicy herbaty często traktują klasyczną herbatę jak codzienną towarzyszkę życia.

Od czego zacząć poznawanie herbat klasycznych?

Nie trzeba od razu znać nazw regionów, kultywarów i metod produkcji.

Najwięcej daje porównywanie herbat, które różnią się od siebie czymś konkretnym: zielonej z Japonii i Chin, czarnej z Assamu i Tajwanu albo jasnego i mocniej pieczonego oolonga. Przy takim zestawieniu łatwiej zauważyć, jak wiele może zmienić pochodzenie i sposób produkcji.

Jeśli wybór kilkuset herbat jest na początek przytłaczający, dobrym rozwiązaniem mogą być również zestawy herbat, które pozwalają porównać kilka różnych produktów bez kupowania dużych opakowań.

Herbata klasyczna może być prostym, codziennym naparem, ale może też odsłonić bardzo nieoczywisty świat regionów, kultywarów, kolejnych zbiorów, sposobów produkcji i smaków, których w liściach bez żadnych dodatków trudno byłoby się spodziewać.