Bai Ji Guan

Bai Ji Guan (白鸡冠, Grzebień Białego Koguta) - Najrzadszy i najbardziej wyszukany ze słynnych oolongów z gór Wuyi. Nic dodać, nic ująć.

Bai Ji Guan wyróżnia się na tle innych oolongów skalnych sposobem obróbki, gdyż liście są znacznie lżej prażone niż standardowo. Zachowuje dzięki temu dużo naturalnej świeżości i kwiatowych aromatów. Uważa się, że w herbacie Bai Ji Guan najwyraźniej wyczuwalny jest tzw. „skalny rytm” gór Wuyi (po chińsku 岩韵), odczuwany jako mineralny posmak. Ponadto w smaku można wyczuć nuty grzybowej słodyczy i owoców tropikalnych. Niezwykle złożona herbata. Jej liście są koloru jasno brązowego, wpadającego w oliwkowy. Napar odznacza się wspaniale bogatym odcieniem żółto - złotym. Herbata ta pochodzi z chronionego przez UNESCO obszaru gór Wuyi i uprawiana jest bez użycia pestycydów i nawozów sztucznych.

Rzadkość herbaty Bai Ji Guan wynika z trudności jej wytwarzania. Wymaga ona od mistrza herbacianego najwyższego kunsztu i coraz mniej z nich decyduje się na ryzykowną produkcję, gdzie mały błąd może skończyć się uszkodzeniem cennych liści, na przykład poprzez zbyt mocne prażenie, czy nieodpowiednią długość procesu więdnięcia.

Bai Ji Guan, podobnie jak An Ji Bai Cha, tworzona jest z albinoskiego kultywaru herbaty. Oznacza to, że liście krzewu Bai Ji Guan w warunkach odpowiedniego, niższego nasłonecznienia (np. w mgłach i cieniach klifów Wuyi!) wytwarzają mniej chlorofilu i mają znacznie jaśniejszy, żółtawo-biały kolor. Herbaty albinoskie cechują się większą zawartością wolnych aminokwasów (zwłaszcza L-teaniny). L-teanina to substancja odpowiedzialna m.in. za smak umami oraz w parze z kofeiną daje efekt jednoczesnego pobudzenia i koncentracji. Mają też mniej polifenoli i kofeiny, co w smaku przekłada się bezpośrednio na zmniejszoną cierpkość.

Pochodzenie: Chiny, prowincja Fujian, Wuyi

Zbiory: koniec maja 2015

Kultywar: Bai Ji Guan

akcesoria:

herbaty

funkcje:

zdrowotne, przeciwutleniające, rozgrzewające

smak:

delikatny

aromat:

słodki

region:

Chiny, Fujian

zbiory:

wiosenne/first flush, 2015