Mengding Huang Ya – żółta herbata, której ojczyzną jest góra Mengding w powiecie Ming Shan w prowincji Syczuan, na południowym zachodzie Chin. Mengding to miejsce o niezwykle ważnym, symbolicznym znaczeniu dla kultury herbacianej, chętnie przedstawiane przez Chińczyków jako jej kolebka, ponieważ na zboczach tej właśnie góry ponad 2000 lat temu Wu Lizhen miał zasadzić legendarne pierwsze siedem krzewów herbaty, rosnącej wcześniej wyłącznie w stanie dzikim, i dać w ten sposób początek jej uprawom. W czasach dynastii Tang (618-907) herbatę z Mengding uznano oficjalnie za jedną z najlepszych w kraju i zaczęto wysyłać ją jako daninę dla cesarza. Oprócz Mengding Huang Ya na słynnej górze powstaje też zielona herbata Mengding Gan Lu.

Na Mengding Huang Ya, czyli „żółte pąki z Mengding”, składają się przede wszystkim nierozwinięte pąki liściowe i niewielka ilość pąków z jednym listkiem. Zbiera się je wczesną wiosną, przed świętem Qing Ming Jie, przypadającym na 4 lub 5 kwietnia. Są drobne i równe, a ich charakterystyczny kształt określa się w Chinach jako „ptasie/wróble języki” (que she). Najbardziej wyróżnia je jednak żółto-oliwkowy kolor, który zawdzięczają skomplikowanemu procesowi krótkiego dojrzewania i żółknięcia, zwanemu mendui albo menhuang. To dzięki niemu Mengding Huang Ya przestaje być zieloną herbatą i staje się żółtą. Jego istotą jest stymulowane przez wilgoć i ciepło, częściowe, nieenzymatyczne utlenianie się polifenoli oraz rozkład chlorofilu, choć w przypadku różnych gatunków wywoływane jest to w różny sposób i z różnym natężeniem. Pąki Mengding Huang Ya są najpierw na przemian dwukrotnie podgrzewane i dwukrotnie zawijane w papier na ok. 60 min, zaś po trzecim podgrzaniu, wciąż nie do końca wysuszone, usypywane są w kilkucentymetrową warstwę, przykrywane (aby nie utraciły szybko ciepła) i tak odkładane na ok. 24-36 godz. Gdy proces żółknięcia osiągnie odpowiedni stopień, pąki podgrzewa się jeszcze raz i ostatecznie suszy, redukując zawartość wody do kilku procent.

Po zaparzeniu Mengding Huang Ya otrzymujemy jasny, złotożółty i klarowny napar o subtelnym, zbożowo-słomianym, słodkawym aromacie. Smak jest z kolei zaskakująco intensywny, z jednej strony słodko-orzechowy, z drugiej wytrawny – w stylu białego wina. W posmaku przeważa rześkość i rozchodząca się w ustach łagodna słodycz. Dalsze parzenia (herbatę tę można z powodzeniem zaparzać kilkukrotnie) przynoszą też szparagową warzywność oraz pewną kwiatowość.
 
Sposób przygotowania: ok. 4-5 g liści/250ml wody o temperaturze 80-85°C, parzyć przez ok. 1-1,5 min (nieco krócej przy drugim parzeniu, dłużej przy trzecim i ewentualnie kolejnych). Warto wypróbować również parzenie w wysokiej szklance – zalewając susz większą ilością wody i obserwując dłużej (ok. 2-3 min) „taniec” delikatnych pąków, które nasiąkając wodą pęcznieją, po czym zaczynają raz opadać na dno, raz wznosić się pionowo i zastygać na chwilę pod powierzchnią wody. Gdy większość pąków już opadnie, pijemy herbatę bezpośrednio ze szklanki, wyjątkowo nie oddzielając liści od naparu, i dolewamy wody za każdym razem, kiedy w szklance pozostanie ok. 1/4 herbaty.

Pochodzenie: Chiny, prowincja Syczuan, Mengding