herbata żółta

Herbata żółta to najrzadszy z głównych typów herbaty. Na większą skalę wytwarza się ją tylko w Chinach i nawet tam stanowi niecały 1% produkcji. Poza Chinami robi się ją w małej skali, raczej eksperymentalnie, m.in. na Tajwanie, w Dardżylingu i w Gruzji. Bywa nazywana herbatą cesarską, bo w przeszłości cała jej produkcja była ponoć zarezerwowana dla dworu.

Smakiem jest najbliżej herbaty zielonej. W porównaniu z wieloma zielonymi jest mniej roślinna, łagodniejsza i słodsza, z nutami kwiatowymi, zbożowymi, orzechowymi albo pieczonymi.

Jak powstaje herbata żółta?

Początek wygląda jak przy herbacie zielonej: świeże liście się podgrzewa, żeby zatrzymać oksydację. Potem przychodzi etap, którego zielona nie ma, czyli men huang, żółknięcie. Ciepłe liście zostają zamknięte w cieple i wilgoci na czas od kilkunastu godzin do czterech dni.

Enzymy nie są wtedy całkowicie dezaktywowane, więc liście lekko się utleniają. Zachodzi też ciemnienie nieenzymatyczne, a być może także lekkie dojrzewanie mikrobiologiczne. Te procesy wciąż nie są dobrze zbadane. Ich efekt widać w kolorze liści i czuć w naparze: jest miękki, słodki i ma mniej roślinnej cierpkości niż zielona herbata.

Rodzaje herbaty żółtej: pąki, młode liście, duże liście

W Chinach herbaty żółte dzieli się według surowca. Huang ya cha powstaje z młodych pąków. Najbardziej prestiżowa jest Junshan Yin Zhen z prowincji Hunan, jedna z dziesięciu słynnych herbat Chin. Do jej produkcji używa się wyłącznie nierozwiniętych pąków. Z samych pąków powstają też m.in. biała Yin Zhen i czarna Jin Jun Mei. Napar Junshan Yin Zhen jest delikatny i słodki, bez goryczy. Oryginalnej Junshan Yin Zhen powstaje niewiele, dlatego jest bardzo droga. Do tej grupy należy też Huoshan Huang Ya z prowincji Anhui: kwiatowa, słodka i lekko pieczona.

Huang xiao cha robi się z młodych liści (standard to pąk i dwa liście), a huang da cha z większych i starszych (pąk i trzy liście). Historycznie właśnie te herbaty były bardziej typowe niż wersje pąkowe. Żółkną dłużej i są mocniej suszone, więc mają ciepły, słodki, pieczony aromat. Prosta, codzienna Huang Xiao ma orzechowe i czekoladowe nuty. Huoshan Huang Da powstaje z dużych liści i łodyżek zbieranych później w sezonie. Jest mocna, z nutami pieczonymi i tytoniowymi.

W Zestawie Konesera można porównać herbaty żółte z różnych grup: od pąkowych po zrobione z dużych liści.

Kekecha, czyli herbata kakaowa, bywa zaliczana do herbat żółtych, ale nią nie jest. Powstaje z innego gatunku krzewu, Camellia ptilophylla, i ma bardzo mało kofeiny albo nie ma jej wcale.

Jak parzyć herbatę żółtą?

Herbatę żółtą parzy się podobnie jak zieloną, ale w nieco wyższej temperaturze: 80-90°C, 4 g na 250 ml wody. Pierwsze parzenie trwa około 2 minut, kolejne coraz dłużej. Z jednej porcji liści zwykle wychodzą 2-4 parzenia. Herbatom pąkowym wystarcza 80-85°C, a liściaste i mocniej pieczone, takie jak Huang Da, znoszą 90°C.

Najlepiej parzyć je w szkle lub porcelanie i bez przykrycia, żeby nie „dusić” liści. Sprawdzi się szklany dzbanek lub czajniczek albo porcelanowy gaiwan.

Więcej o historii i odmianach herbat żółtych znajdziesz w naszym wprowadzeniu do herbat żółtych.